Baktagir ve Nalbantoğlu, çocukluk arkadaşları. Onlarınki sadece çocukluk arkadaşlığı değil; müzik yolculuklarına da, birlikte başlıyorlar. Aradan yıllar geçiyor ve Göksel, ünü Türkiye sınırlarını aşan Türk Müziği sazendesi Kanuni Göksel Baktagir; Nedim ise Bat Müziği alanında dünya ölçeğine ve Paris Devlet Caz Orkestrası'na kadar taşıdığı çalışmalarıyla ünlü kemancı Nedim Nalbantoğlu oluyorlar. Memleketleri Kırklareli'nden ayrılışlarından sonra araya giren uzun yılların ardından bir tesadüfle Paris'te karşılaşıyorlar. Yılların hasreti elbette ki müzikle gideriliyor ve o eski günlerdeki fasıllar yad ediliyor. O karşılaşmada anlaşılıyor ki, Nedim, yıllarını Batı Müziği kemancısı olarak geçirmesine rağmen, Türk Müziği, kalbinin en nezih köşesinde yaşamaktadır. Ayrılık yıllarında çocukluğunun ve ülkesinin müziğini çalmaktan bir gün bile geri durmamış, üstelik yıllar yılı sayısız saz eseri bestelemiştir! Öyleyse "yıllar sonra" su yüzüne çıkan bu harika gerçek, bir "gurbet türküsü" olup herkesle paylaşılmalıdır. Dünya üzerindeki müzik varlığımızın bu iki yüzakı sanatçısı, kendi besteledikleri eserleri, diğer üç usta müzisyenin, Yurdal Tokcan, İzzet Kızıl ve Serkan Çağrı'nın eşlikleriyle seslendiriyor ve Türk Saz Müziği literatürüne silinmez bir iz bırakıyorlar. Albümün en çarpıcı bir yanı da, "Batı Müziği icrasıyla yoğrulan bir sanatçının Türk Müziği'ni çalamayacağı" şeklindeki yargıyı temelinden sarsıyor olması. Nedim Nalbantoğlu, bu açıdan bir "ilk"e de imza atıyor.
 

Türk Müziği'nde kadın müzisyenler, geçmişten günümüze kadar önemli bir ağırlığın ifadesi olmuşlar, müzik dünyamızda kadın sazendeler adeta bir geleneksel yapı oluşturmuşlardır. Pınar Somakçı'yı bu geleneksel anlayış içinde Vecihe Daryal'ın; Ege Köprek'i de Faize Ergin'in bir devamı olarak görebiliriz. İki genç sanatçının bir ortak özellikleri de, yalnızca birer sazende olmakla sınırlı kalmayıp, birikimlerini akademik seviyede aktarma faaliyeti içinde bulunmalarıdır. Her ikisi de Haliç Üniversitesi Konservatuvarı'nın eğitim-öğretim kadrosu içinde görev yapan sanatçılar, Türk Müziği literatürüne anlamlı bir katkıda bulunuyorlar ve tanbur ile kanunun biribirini okşayan tınılarıyla müzikseverlere, enstrümantal icradaki kadın inceliğini ve hassasiyetini, müzikal seviyesi yüksek bir anlayış içinde duyuruyor ve yaşatıyorlar.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Yaylı Tanbur, musiki kültürümüze Tanburî Cemil Bey'le girmiş bir saz. Başka bir ifadeyle, Cemil Bey'in bitmek tükenmek bilmeyen arayışları sırasında, en eski sazımız olan tanbur üzerinde giriştiği bir tasarruf sonucunda elde ettiği bir değişikliğin adı. Mızraplı bir sazda uzayan sesler arayan ve sınır tanımayan bir anlayışın geliştirdiği bir (d)evrim. Cemil Bey, bu arayışın sonucunda tanburu dizüstünde dikine kaldırır; en alttaki iki teli eþik üzerinde ufak bir değişiklikle yükseltir ve yaylı bir saz olarak çalmaya başlar. Kuşkusuz ki mucidinin karizmasıyla doğrudan bağlantılı olarak, yaylı tanbur, müzik dünyamızda tutunur. Yaylı tanbura sâzendelerimizin ilgisi Cemil Bey'den sonra da devam eder ve dikkate deðer yaylı tanbur üstadları yetişir. Cemil Bey'den sonraki kuşaklar içindeki birçoğunun arasında en çok dikkate değer yaylı tanbur üstadları Ýzzettin Ökte ve özellikle de Ercümend Batanay'dır. "Özellikle" Batanay; zira, 1940'ların ve 1950'lerin en önde gelen mızraplı tanbur virtüozu iken, sanat hayatının yaklaşık son yarım yüzyılında mızraplı tanburunu tamamen terketmiş ve "yaylı" tanbur çalmıştır. Yaylı tanburun müzik kültürümüzdeki yeri konusunda Cemil Bey'den hemen sonra anılacak isimdir. Bu ilgi çekici geçmişe sahip olan sazın günümüzdeki en büyük üstâdı ise, müzik çevrelerinin üzerinde ittifak ettikleri üzere Fahrettin Çimenli'dir ve Çimenli'nin, müzik tarihimizde yaylı tanbur üzerine adı daima anılacak olanlar arasındaki öncelikli yeri konusunda şüphe duyulamaz. Kaf Müzik, müziğimizin bu değerli ustasının "ilk" albümünü yayınlıyor olmakla ayrı bir gurur duymaktadır. Artık neredeyse unutulmaya yüz tutan "klasik taksim" sanatının ve "taksimde cümle kurma"nın ne demek olduðunun da çarpıcı örneklerini içeren albümün, genç kuşak sâzendelerimize yolgösterici yönü de ayrıca mutluluk kaynağımızdır.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1970'te Hürriyet Hafta Sonu Altın Ses Yarışması'nda birincilik kazanarak Hafif Batı Müziği alanında çalışmalar yaptı. Türkiye'de ilk defa sahnelenen Hair müzikalinde Gülriz Sururi, Engin Cezzar, Neco ve Füsun Önal ile başrol oynadı. Sanat hayatını› kabare oyuncusu ve şovmen olarak sürdürdüğü o yıllarda 45'lik plak yaptı. 1976'da kurulan Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nın ilk öğrencileri arasında yeraldı. Konservatuvar öğrenimi sırasında Lâika Karabey, Tülin Yakarçelik, Tülûn Korman, ‹nci Çayırlı, Kemal Batanay, Naime Batanay, Nevzat Sümer, Ercümend Berker, Nevzad Atlığ, Muazzam Sepetçioğlu, Faruk Kadri Timurtaş ve Sabahat Emir gibi hocalarla çalıştı. Aynı yıllarda Klasik Türk Müziği, Türk Halk Müziği ve Batı Müziği dallarının üçünü birden kapsayan konserler verdi. İzmit Musiki Cemiyeti'nde ve Üsküdar Mithatpaşa Kız Lisesi Korosu'nda şeflik yapt›. İTÜ Türk Musikisi Kulübü'nde şef yardımcısı olarak çalıştı. 1980'de konservatuvardan mezun olduktan hemen sonra İstanbul Devlet Klasik Türk Müziği Korosu'nda başladığı ses sanatçılığı görevini halen sürdürmektedir.
1980'den itibaren 20 yıl boyunca, mezun olduğu konservatuvarda öğretim görevlisi olarak çalışan Özyılmazel, Rumeli Türkleri Kültür ve Dayanışma Derneği Türk Müziği Korosu (1995-1999) ile İzmit Büyükşehir Musiki Derneği'nin (2000-2002) şefliklerinde bulundu. Ses sanatçılığının yanısıra profesyonel düzeyde sunuculuk ve şiir yorumculuğu da yapmakta, kanun ve kudüm başta olmak üzere çeşitli ritm sazlarıyla hobi olarak uğraşmaktadır. İstanbul Radyosu'nda kaydedilmiş ve yayınlanmış ses kayıtları bulunmaktadır. TRT televizyonlar›na ve özel TV kanallarına programlar hazırladı. 1998'den itibaren, müziksever dostlarıyla beraber kurduğu Âhenk Musiki Topluluğu'nu yönetmekte ve konserler vermekte, Ocak 2002'den bu yana da Yeditepe Üniversitesi Türk Müziği Korosu'nun şefliğini yapmaktadır.